เวลา

เดินไปไม่หยุดนิ่ง

มาวันนี้เราก็มั่นใจแล้วว่าเค้าเดินห่างเราออกไปทุกที

และเค้าคงไม่มีทางเดินย้อนกลับมาอีกแล้ว

ถึงเราจะรอเค้าที่เดิม

แต่จากนี้เค้าคงเดินไปแต่ข้างหน้า

คงถึงเวลาที่เราต้องหันหลังแล้วเดินออกมาแล้วสินะ

รัก

ยิ่งใหญ่และแสนมีค่า

แต่ในบางเวลา

เจ็บปวด ทรมารเหลือเกิน

วันนี้

ไม่มีเค้าอีกแล้ว และจากนี้ก็จะไม่มีเค้าอีกแล้ว

ตั้งแต่วันแรกที่รัก

จนวันนี้ที่เลิกกันแล้ว

ทำไมถึงไม่มีวันไหนที่เรารักเค้าน้อยลงเลย

ถึงวันนี้เราก็ยอมรับว่ายังรักเค้าอยู่

รักหมดใจ

แต่รักแค่ไหนสุดท้ายเค้าก็ไม่เลือกเราอยู่ดี

โง่ไหม

ถ้าความรู้สึกและความคิด

ยังคงรักเค้าอยู่

และไม่คิดจะเลิกรัก

จะรักและจะเก็บเค้าไว้ในใจตลอดไป

แต่ก็ต้องสร้างกำแพงขึ้นมาระหว่างเราว่า

ไม่มีทางเป็นไปได้อีกแล้ว

เค้าไม่มีวันกลับมา

เค้าไม่ใช่ของเราอีกแล้ว

คงไม่ผิดใช่ไหมที่เราจะรักเค้าอย่างนี้ตลอดไป

เพราะถ้าการลบเค้าไปจากใจมันยากมันทรมานนัก

เราก็เก็บเค้าไว้อย่างนี้ตลอดไปดีกว่าไหม

เคยรักใครหมดใจไหม

รักมากจนคิดว่าคงไม่มีทางจะรักใครได้อีก

แล้ววันนึง

เค้าก็เลือกจะเดินจากเราไป

เหตุผลที่เค้าไปคงไม่สำคัญอีกแล้ว

แต่

สิ่งที่สำคัญตอนนี้

เราจะอยู่ยังไง

จะอยู่ได้ยังไงถ้าไม่มีเค้าคนนั้น

ความสับสนก็เริ่มเข้ามา

ว่าจากนี้จะเอายังไง

มีเค้าต่อไปในชีวิตให้เค้าเป็นอะไรก็ได้

แค่มีเค้าอยู่ตรงนี้ให้ได้รับรู้ความเป็นไปของเค้า

หรือ

ไปจากชีวิตเค้า

ลืมเค้าไป

หรือ

หายไปสักพักแล้วรอ.........รอว่าวันนึง

ที่เค้าไม่มีใคร

เค้าผิดหวัง เค้าเสียใจ

เค้าจะกลับมาหาเรา

ทุกทางมีส่วนดีและส่วนเสียในตัวมันเอง

ยากจังที่จะตัดสินใจได้

ว่าอยากให้มันเป็นแบบไหน

หรือเราควรทำอย่างไร